Tegoroczne obchody Święta Niepodległości w naszej gminie miały nieco inny niż w poprzednich latach charakter. Towarzyszyły im cisza, zaduma oraz refleksja nad kruchością życia i przemijaniem. Uroczystości odbywały się w cieniu tragicznego zamachu na krakowskim Rynku Głównym z 7 listopada 2026 roku, który odebrał spokój nie tylko mieszkańcom stolicy Małopolski, ale też zachwiał poczuciem bezpieczeństwa wszystkich Polaków i odwiedzających nasz kraj turystów.
Organizatorzy wydarzenia – Wójt Gminy Bolesław oraz Centrum Kultury im. Marii Płonowskiej w Bolesławiu – zrezygnowali w tym dniu z części artystycznej na znak szacunku i solidarności z osobami, które w sobotnim ataku poniosły śmierć lub zostały poszkodowane.
Uroczystość w bolesławskim parku rozpoczęła się o godzinie 13:00. Poczty sztandarowe, przedstawiciele samorządu, lokalnych stowarzyszeń, strażacy ochotnicy oraz mieszkańcy przemaszerowali pod Pomnik Wolności, gdzie przy akompaniamencie Orkiestry ZGH „Bolesław” uroczyście odśpiewano „Mazurka Dąbrowskiego”.
Następnie głos zabrał wójt Krzysztof Dudziński. W poruszającym wystąpieniu wspomniał nie tylko tych, którzy przelewając krew, wywalczyli dla nas największy dar – wolną, suwerenną i bezpieczną Ojczyznę – ale również ofiary zamachu w stolicy Małopolski. Zwrócił uwagę na to, że wywalczona przed laty wolność i możliwość swobodnego wypowiadania się nigdy nie powinny stawać się narzędziem do niszczenia innych. Podkreślił, że prawdziwą siłę narodu mierzy się tym, jak traktujemy drugiego człowieka i czy potrafimy ze sobą rozmawiać mimo dzielących nas różnic. Zaapelował także do mieszkańców, aby nie pozostawać obojętnym na nienawiść w sieci, przypominając, że słowa mają realną moc i wpływają na nasze wspólne bezpieczeństwo.
Zebrani uczcili pamięć bohaterów walk o wolność oraz ofiar ostatnich wydarzeń minutą ciszy. Następnie delegacje złożyły wiązanki kwiatów, dając wyraz solidarności oraz wdzięczności wobec tych, którzy oddali życie za wolną Polskę. Tegoroczny 11 listopada pokazał, że w chwilach próby nasza lokalna społeczność potrafi zjednoczyć się we wspólnym geście pamięci i wzajemnego szacunku.